همه وعده‌های رئیس‌جمهور

همه وعده‌های رئیس‌جمهور

در پاسخ به مطلب روزنامه کیهان در خصوص نرخ تورم
۱۸ آبان ۱۴۰۰ | ۱۴:۴۷ کد : ۵۹ سیاسی
تعداد بازدید:۶۳
آقای رئیسی وعده‌ی تک‌نرخی کردن نرخ تورم را داده است که البته تاکنون محقق نشده که هیچ، بلکه نرخ تورم مواد خوراکی به ۶۰/۵ درصد افزایش یافته است که شاید در تاریخ جمهوری اسلامی بی‌سابقه باشد. تکلیف بازار ملک و خودرو نیز که مشخص است.
همه وعده‌های رئیس‌جمهور

 

نویسنده: محمد موسوی

 

روزنامه کیهان در تاریخ 11 مهر 1400 چنین تیتر زده است: «فعلاً منتظر کاهش تورم در دولت رئیسی نباشید».

اکنون که این متن را می‌نگارم، بیش از یک ماه از تاریخ چاپ مطلب موصوف در روزنامه کیهان می‌گذرد. بنابراین در نگاه اول بنظر می‌رسد که نگاشتن در مورد آن، شامل انقضا و مرور زمان شده و بی‌دلیل و بی‌ربط است. اما دیروز و در حین مرور تیترهای اخبار روزانه، تیتری نظر مرا جلب نمود مبنی بر رسیدن نرخ تورم مواد خوراکی و آشامیدنی به 60/5 درصد!! بنابراین از آنجا که آن مطلب کیهان همچنان در ذهن من جای داشته و درواقع مرا می‌آزارد (زیرا مطالب آن بدون در نظر گرفتن واقعیات و شرایط مثبت و منفی به رشته تحریر درآمده است)، نمی‌توانم دست روی دست گذاشته و بی‌تفاوت باشم. به‌ناچار اکنون پس از گذشت بیش از یک ماه از چاپ آن مطلب در روزنامه کیهان، دست به قلم برده و نکات ذیل را در پاسخ به نویسنده محترم آن خاطرنشان می‌گردم.

 

اگر خواندن اخبار را به صورت تیتروار مرور کنیم و به این خبر برسیم: «فعلاً منتظر کاهش تورم در دولت رئیسی نباشید» ، ضمن اینکه بایستی متأسف بود از اینکه این مطلب، در رسانه‌ی رسمی جریان اصلوگرا چاپ شده است، در عین حال می‌توان متعجب هم بود از اینکه چگونه چنین مطلبی با این بار منفی، در چنین رسانه‌ای به چاپ رسیده است.
تأسف از این جهت که سپهر اقتصادی کشور، چنان پریشان و لجام‌گسیخته است که حتی صدای روزنامه اصلی و رسمی اصولگرایان را هم درآورده است.
از طرفی دیگر، تعجب‌برانگیز است زیرا در نگاه اول با برخورد با تیتر مطلب، بنظر می‌رسد که روزنامه حامی اصولگرایان، جانب انصاف را رعایت کرده و اگر جوآل‌دوزی به دیگران زده، سوزنی را نیز به خود و اصولگرایان زده است.

اما پس از خواندن کل مطلب، درمی‌یابیم که نویسنده محترم، این تورم را ناشی از کم‌کاری‌ها و ندانم‌کاری‌های دولت قبل می‌داند. قبل از اینکه ادامه دهیم اجازه دهید به عرض برسانم که بنده سنگ دولتمردان دولت قبلی را به سینه نمی‌زنم؛ بلکه در مقطعی و به‌خصوص پس از خروج آمریکا از برجام، واقعاً شاهد کم‌کاری، بی‌کفایتی و سردرگمی این دولتمردان بوده و در این نکته شکی نیست. اما به جهت اینکه بنظر می‌رسد مطلب روزنامه کیهان به قصد القاء این نکته است که تمام مشکلات اقتصادی در زمان حال، فقط مرهون کج‌سلیقگی‌های دولتمردان دوره قبل است، و هیچ گناه یا کم‌کاری را متوجه دولت فعلی نمی‌داند، بر خود لازم و تکلیف دانستم که مطالب زیر را در پاسخ به آن مطلب، به عرض نویسنده محترمشان برسانم.

پیش از آن، بخشی از مطلب روزنامه کیهان، عیناً در ذیل می‌آید:

«وقتی چرخ تولید به مدت 8 سال از چرخش باز بماند و کارخانه‌ها به حالت تعطیل یا نیمه‌تعطیل و تعلیق و انتظار دربیایند، دولت در سیاست و تجارت خارجی، خود را معطل سه چهار دولت خبیث و بدعهد مثل آمریکا و تروئیکای اروپایی کند و فرصت‌های گسترش شرکای سیاسی و اقتصادی را ضایع کند، و سپس برای جبران هزینه‌های خود به‌جای اصلاح ساختار اقتصادی، دست به جیب مردم (در قالب استقراض از بانک مرکزی، رهاسازی قیمت‌ها و ...) شود، طبیعی است که فرصت رشد و رونق اقتصادی را از مردم گرفته و به جای آن، تورم‌های سرسام‌آور را سر سفره مردم بیاورد.
در چنین وضعیتی، علاج قطعاً زمان‌بر است و درمان مؤثر آن منوط به بازگرداندن تدریجی اقتصاد کشور به ریل درست است».

و اما پاسخ:

1- در ابتدا بیایید برخی وعده‌های انتخاباتی آقای رئیسی را مرور کنیم:
    1- تک‌رقمی شدن تورم؛ 
    2- ساخت چهار میلیون مسکن در چهار سال (به طور متوسط یک میلیون مسکن در سال)؛
    3- کاهش 50 درصد از هزینه‌های درمان؛
    4- ایجاد تیم اقتصادی هماهنگ
    5- هدایت نقدینگی به سمت تولید
  و ...

ایشان وعده‌های بسیاری داده‌اند که می‌توان راجع به تک‌تک آنها و در جای خود بحث نمود. مثلاً اینکه ساخت یک میلیون مسکن در سال، عملاً امکان‌پذیر نیست.
در خصوص کاهش 50 درصدی هزینه‌های درمان نیز، اکنون هزینه بسیاری از داروها و همچنین خرج و مخارج درمان در بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مطب‌ها و بطور کلی مراکز درمانی دولتی و خصوصی، بطور تصاعدی و چشم‌گیری افزایش داشته‌اند. وضع خدمات بیمه‌ای هم که معلوم است. بیمه تکمیلی هم برخی از خدمات درمانی را پوشش می‌دهد نه همه را. راستی در این میان باید از آقای حجت‌اله عبدالملکی وزیر محترم کار، تعاون و رفاه اجتماعی نیز بابت زحماتی که خود و دوستانشان در مجموعه وزارت کار متحمل می‌شوند قدردانی کنیم؛ آن هم با این مشکلات معیشتی وزرای زحمتکش و دلسوز. جناب وزیر، پیشنهاد می‌شود یک شماره حساب اعلام بفرمایید تا مردم به کمک شما و همکارانتان بشتابند.!!!

در خصوص ایجاد "تیم اقتصادی هماهنگ" نیز معنای "هماهنگی" را در کابینه و چینش پست‌های وزارتخانه‌ای ایشان فهمیدیم! به نظر می‌رسد افکار و عقاید اقوام و خویشان جناب رئیس‌جمهور، بسیار به افکار، عقاید و ایده‌های ایشان نزدیکتر باشد تا دانش و ایده‌های متخصصان امر. درواقع ارجحیت "رابطه" بر "ضابطه" و "تخصص" از نگاه ایشان مساوی است با "هماهنگی".

اما بحث اصلی ما در مورد نرخ تورم است. پدیده‌ای که با صعودش، کمر بسیاری از مردم را شکسته و مردان بسیاری را در برابر همسر و بچه‌هایشان، شرمسار ساخته است. زنان سرپرست خانوار هم با مشکلات عدیده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کنند که مشکل تورم افسارگسیخته نیز  به آنان اضافه شده است. خانمی بیوه با دو فرزند را در نظر بگیرید که اجاره‌نشین است. غیر از هزینه خوردوخوراک، ایشان باید هزینه مدرسه، لوازم‌التحریر، احیاناً بیماری خود یا بچه‌ها، اجاره‌خانه و ده‌ها مسئله دیگر را متقبل شود. این گرانی‌ها واقعاً مردافکن است چه رسد به یک زن. (توهین به خانم‌های محترم نشود).

آقای رئیسی وعده‌ی تک‌نرخی کردن نرخ تورم را داده‌اند که البته تاکنون محقق نشده که هیچ، بلکه چنانچه در ابتدای این متن نیز آمد، نرخ تورم در گروه "خوراکی ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات" به 60/5 درصد رسیده است که فکر می‌کنم در تاریخ جمهوری اسلامی، بی‌سابقه است. تکلیف بازار ملک و خودرو نیز که مشخص است.

 

2- نویسنده در بخشی از متن فرموده‌اند: «وقتی چرخ تولید به مدت 8 سال از چرخش باز بماند».!!
گویی ایشان در آن مدت در این مملکت تشریف نداشتند و یا از یاد برده‌اند و یا نمی‌خواهند به یاد آورند که حدود 3 سال از 8 سال مورد نظر ایشان، به واسطه برجام و به سبب لغو بسیاری از تحریم‌ها و از سرگیری روابط با کشورهای صنعتی، سیل کمپانی‌ها و شرکت‌های اروپایی به کشور هجوم آورد و قراردادها بود که منعقد شد. در این مدت، مردم نفس راحتی کشیدند. زیرا قیمت‌ها به واسطه‌ی رونق تجاری و اقتصادی، دارای ثبات بود و حداقل اگر کاهشی نبود، اما افزایشی هم نبود. و اینطور نبود که قیمت امروز پنیر نسبت به قیمت دیروز آن افزایشی 20 تا 30 درصدی داشته باشد!! دقیقاً به همین علت هم مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری دور بعد نیز به روحانی رأی دادند به این امید که این روند، ادامه داشته باشد.

اما دور دوم ریاست‌جمهوری حسن روحانی، تقریباً همزمان شد با روی کار آمدن ترامپ در آمریکا، و با صدور فرمان خروج از برجام توسط او بود که برنامه‌ها و نقشه‌های دولت روحانی بر باد رفت و به دلیل عدم پیش‌بینی چنین وضعی و عدم وجود برنامه‌ای مشخص و مدون برای اداره اقتصاد کشور در چنین شرایطی، دولتمردان، بهت‌زده به وضع موجود فقط نگاه می‌کردند و هیچگونه برنامه‌ای را برای حفظ دستاوردهای برجام، تدوین نکردند. حتی با بی‌تفاوتی‌شان از خجالت ملت درآمدند. آنقدر بی‌تفاوت و بی‌خبر بودند که به طور ناگهانی در روز صبح جمعه و هنگامی که از خواب ناز برخاستند، متوجه شدند قیمت بنزین، افزایشی سرسام‌آور داشته است!!
دقیقاً در اینجا است که اگر بخواهیم منصف باشیم، بایستی حق را به نویسنده مطلب کیهان بدهیم. پس از خروج برجام از آمریکا و بازگشت دوباره‌ی تحریم‌ها، متأسفانه مسئولان و دولتمردان، فقط نظاره‌گر بودند و به این ترتیب، خیانتی بزرگ به ملت روا داشتند.

به هر روی، چرخ تولید نه به مدت 8 سال بلکه 5 سال بازماند. و اتفاقاً 3 سال از آن 8 سال، این چرخ، می‌رفت که جانی تازه گرفته و حرکتی سریع‌تر داشته باشد اما رئیس‌جمهور نادان آمریکا، چوبش را لای این چرخ گذاشته ومانع حرکت آن شد. چرخ‌بانان هم که فقط بالای چرخ ایستاده و نظاره‌گر بودند. در هر صورت تصور کنید در آن مقطع شیرین، فقط با ورود کمپانی رنو و خودروهایش به کشور، غول‌های صنعت خودروسازی داخلی ما شامل ایران‌خودرو و سایپا، ناچار به افزایش کیفیت و کاهش قیمت محصولاتشان بوده و خودبخود مجبور به رقابت با خودروهای خارجی و حتی با خودشان بودند. رقابتی سالم و پیش‌برنده و این یعنی رونق اقتصادی. اما افسوس و صد افسوس ...
 

3- می‌گوید: «دولت در سیاست و تجارت خارجی، خود را معطل سه چهار دولت خبیث و بدعهد مثل آمریکا و تروئیکای اروپایی کند و فرصت‌های گسترش شرکای سیاسی و اقتصادی را ضایع کند»؛ جناب آقای نویسنده؛ یادمان نرفته است حمایت شما و همفکران شما را از رئیس دولت‌های نهم و دهم تا جایی که نامه‌های وی به سران آن سوی دنیا را وحی الهی می‌دانستید!! ایشان هم مانند شما اعتقادی به رابطه با غرب نداشت و بالعکس معتقد به روابط حسنه با شرق بود. اما نتیجه هشت سال ریاست جمهوری وی چه شد؟ در سپهر سیاسی تا آنجا پیش رفت که چیزی نمانده بود حمله نظامی شامل حالمان شود. با قیمت نفت هر بشکه بالای 100 دلار، کشور را با بدهی‌های بسیار سنگین، تحویل دولت یازدهم داد و به این ترتیب اقتصاد مملکت را هم مورد نوازش خود قرار داد و ...

در عبارت «فرصت‌های گسترش شرکای سیاسی و اقتصادی را ضایع کند» کاملاً مشخص است که منظور نویسنده از شرکای سیاسی و اقتصادی، مشخصاً چین و روسیه هستند. هم‌اکنون این دو کشور چه گلی به سر ما زدند؟ در تاریخ چهل و چند ساله جمهوری اسلامی، کدام قرارداد سودمند با این کشورها منعقد گردید بطوری که ایران منتفع شود؟ غارت منابع غذایی زیرآبی مرزهای آبی جنوب کشور توسط چین را یادمان هست. بدعهدی‌های روسیه در خصوص راه‌اندازی و نگهداری نیروگاه اتمی بوشهر که زبانزد است. حال مقایسه کنید با نیروگاه اتمی براکه در همین کشور همسایه، امارات متحده عربی که توسط شرکت KEPCO کره جنوبی ساخته شد. قرارداد بین دو کشور امارات و کره در سال 2009 منعقد گردید، در سال 2011 کلنگ آن زده شد و هم‌اکنون در حال بهره‌برداری است. یعنی زمان انعقاد قرارداد تا تحویل و بهره‌برداری پروژه، حدود 9 سال شد. حال مقایسه کنید با قرارداد روسیه و ایران. قرارداد با روسیه در سال 1374 منعقد، در سال 1390 تکمیل گردید در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد به بهره‌برداری رسیده و اکنون با ظرفیت 700 مگاوات فعالیت می‌کند.

جدول زیر ، مقایسه‌ای است بین این دو نیروگاه:

 

  طول مدت ساخت و تکمیل پروژه ظرفیت تولید
نیروگاه اتمی بوشهر نزدیک به 17 سال 700 مگاوات
نیروگاه اتمی براکه حدود 9 سال 15/5 گیگاوات

 

در ستون "ظرفیت تولید" دقت کنید که ظرفیت تولید نیروگاه بوشهر 700 "مگاوات" است. اما ظرفیت تولید نیروگاه براکه 15/5 "گیگاوات" آن هم در شروع فعالیت است. اکنون این ظرفیت باید بیش از اینها باشد. (هر گیگاوات برابر است با 1024 مگاوات). یعنی حداقل ظرفیت تولید نیروگاه براکه حدود 22 تا 23 برابر بیش از ظرفیت تولید نیروگاه بوشهر است. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

انسان از یک سوراخ دو بار گزیده نمی‌شود. اما نمی‌دانم چرا مسئولین ما اصرار دارند با همه بدعهدی‌ها و منفعت‌طلبی‌های دو کشور روسیه و چین، باز هم از سوراخ این دو گزیده شوند. منظور این است اگر این دو کشور می‌خواستند منفعتی در این 40 سال به ما برسانند، تاکنون رسانده بودند و رابطه صرف با این دو در حالیکه درهای باقی قطب‌های صنعتی دنیا را به روی خود ببندیم، اشتباهی است محض؛ خواه در دولت احمدی‌نژاد باشد، خواه در دولت روحانی، خواه در دولت رئیسی و یا هرکس دیگری.

 

4- نویسنده در آخر یادآور شده است: «در چنین وضعیتی، علاج قطعاً زمان‌بر است و درمان مؤثر آن منوط به بازگرداندن تدریجی اقتصاد کشور به ریل درست است». در این جمله، نویسنده به زمان‌بر بودن علاج و حل مشکلات اشاره کرده است. در این شکی نیست و می‌دانیم که همیشه آباد کردن، مشکل‌تر از خراب کردن است. اما منظور نویسنده از عبارت "ریل درست" را نمی‌فهمم. اگر منظور قطع ارتباط با دنیا منهای دو کشور روسیه و چین باشد، همانگونه که در بالا گفته شد، نتیجه‌ای جز اتلاف هزینه، انرژی و برباد رفتن سرمایه کشور و درنتیجه کوچک‌تر شدن سفره مردم نخواهد داشت.

 

کلام آخر:

درمان فعلی اقتصاد بیمار ما تنها با باز کردن درب‌های تجاری بر روی همه کشورهای دنیا و نه‌تنها غرب یا نه فقط شرق ممکن می‌شود. آقای رئیسی وعده به سرانجام رساندن برجام با حفظ عزت و اقتدار ملی را داده است. قطعاً ما هم عقیده داریم که این عزت و اقتدار باید حفظ شود و هر عقل سلیم و هر محکمه‌ی عادلی باور دارد همانگونه که ابتدا این آمریکا بود که از برجام خارج شد، همانگونه نیز بایستی این آمریکا باشد که به توافق حاصل‌شده بازگردد.

ما خواهان اقتصادی قوی و شایسته برای همه مردمان کشور هستیم. خواه با برجام خواه بی‌برجام. خواه با این دولت، خواه با هر دولت دیگر. چیزی که مشخص است وضعیت کنونی، شایسته یک شهروند ایرانی آن هم در کشوری با منابع عظیم سوخت و معادنی بسیار، نیست. این مردم چیز زیادی نمی‌خواهند؛ تنها کمی رفاه، آسایش و آرامش. معتقدیم که قطار اقتصاد، هرچه سریع‌تر بایستی به ریل درست بازگردد و اگر هم‌اکنون در ریل درست قرار دارد، هرچه زودتر سرعت خود را افزایش داده و پیش رود. قطار کشورهای همسایه و کل دنیا با سرعت در پیش است. همین حالا هم بسیار تأخیر داشته و جا مانده‌ایم.

آقای رئیسی و دولت محترم، دولت قبل در هدایت این قطار، چندان موفق عمل نکرد. می‌دانیم علاج و جراحی اقتصاد بیمار، زمان‌بر است اما زمان هم معطل "کی بود کی بود من نبودم" نمی‌ماند و به‌سرعت می‌گذرد. و  حالا نوبت شماست. قیچی جراحی اقتصاد بیمار به دست شما سپرده شده است. این گوی و این میدان؛ بسم‌الله.

 

 

کلید واژه ها: سید ابراهیم رئیسی رئیس جمهور نرخ تورم تورم روزنامه کیهان کیهان


نظر شما :