این ردا برازنده‌ی قامت من است یا خیر؟

سفر پرحاشیه‌ی قالیباف به روسیه

سفر پرحاشیه‌ی قالیباف به روسیه
۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | ۲۳:۴۹ کد : ۴۳ سیاسی
تعداد بازدید:۳۰۹
افکار عمومی، رسانه‌ها و دولت‌های آنسوی مرزها چندان به نحوه‌ی انتخابات و عملکرد مجلس منتخب نمی‌پردازند و با گذشت زمان، نهایتاً انتخاب این نمایندگان و تکیه‌ی آنها بر کرسی مجلس را پای اکثریت ملت ایران می‌نویسند.
سفر پرحاشیه‌ی قالیباف به روسیه

 

نویسنده: محمد موسوی

خبری را که در روزهای اخیر در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، جنجالی شده با هم مرور می‌کنیم:
"ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی ایران را به حضور نپذیرفت."
برایند واکنش مردم در شبکه‌های اجتماعی نسبت به این خبر این بود که پوتین با این حرکت، قالیباف را تحقیر و به‌نوعی به او توهین کرده است.
در اینجا می‌توان سؤالی را مطرح کرد که آیا اگر سیاستمدار دیگری غیر از قالیباف به دیدار پوتین می‌رفت، باز هم با همین واکنش رئیس‌جمهور روسیه مواجه می‌شد یا خیر؟ آیا هدف پوتین از این کار، واقعاً  توهین به شخص قالیباف بوده است یا توهین به مقامات ایران؟ آیا اصلاً  وی قصد توهین داشته است یا اینها همه سوءتفامی بیش نیست؟
آقای قالیباف به دعوت رسمی والودین رئیس مجلس دومای فدراسیون روسیه عازم این کشور شد و همین آقای والودین هم میزبانی هیأت ایرانی را بر عهده داشت. در این بین، قالیباف هوس ملاقات با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه را کرده و خواسته‌اش را مطرح می‌نماید. اما با پاسخ منفی کاخ کرملین مواجه می‌شود. زیرا این ملاقات در دستور کار و برنامه‌ریزی‌های مسکو گنجانده نشده بود. از این نظر نمی‌توان واژه‌ی «تحقیر» یا «توهین» را به این رویداد نسبت داد. زیرا خواسته‌ای مطرح شده و چون این خواسته در برنامه‌ریزی‌های روزانه پیش‌بینی نشده بود، رد می‌شود. مانند این است که شما با معاونت یک ارگان یا شرکت خصوصی قرار ملاقات دارید و این ملاقات هم صورت می‌گیرد. اما شما در آنجا تقاضای ملاقات با ریاست ارگان یا شرکت مربوطه را مطرح می‌کنید که چون قبلاً این خواسته را مطرح نکرده بودید، پذیرفته نمی‌شود.
اما این موضوع از این نظر که یک مقام عالیرتبه‌ی جمهوری اسلامی ایران خواسته‌ای را مطرح می‌کند و پوتین هم بعنوان بلندپایه‌ترین مقام فدراسیون روسیه، دست رد به یک مقام عالیرتبه‌ی جمهوری اسلامی ایران می‌زند، قابل توجه است. اینجاست که واژگان «توهین» یا «تحقیر» تاحدودی بولد یا برجسته می‌شوند.
در خصوص انگیزه‌ی آقای قالیباف از سفر به روسیه می‌توان بسیار نوشت. اما در این مقال و در این مجال، قصد ورود به این فقره را نداریم. کوتاه اینکه می‌توان حدس زد به احتمال قریب به یقین، قصد مطرح کردن خود را داشته تا از این طریق، خود را به عنوان صاحب ردای ریاست‌جمهوری در انتخابات 1400 به داخل و خارج بنمایاند و اینکه این ردا چقدر برزانده‌اش است. کمااینکه ممکن است پس از روسیه، سفر به دیگر کشورهای منطقه و احتمالاً چین را هم در راستای همین هدف، در سر بپروراند.
مشاوران و حامیان رسانه‌ای قالیباف گفته‌اند یا اینگونه القاء کرده‌اند که تنها دلیل و هدف وی از این سفر، ابلاغ پیام کتبی رهبری به ولادیمیر پوتین است و رهبری نظام، فردی معتمدتر از او را برای رساندن پیام خود به پوتین نیافتند. حال آنکه طبق گفته‌ی حسین شریعتمداری در شبکه‌ی تلویزیونی افق، قالیباف اهداف دیگری داشته و انتقال پیام کتبی رهبری، بعداً به این اهداف اضافه شده است.

هدف اصلی این مقال، نوع واکنش عموم مردم به این رویداد است. اغلب آنها از تحقیر «قالیباف» گفته‌اند و نه تحقیر «ملت» یا «مردم» ایران.
حال آنکه خوب می‌دانیم که قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی ایران است و با همین عنوان عازم دیار تزاری شده است. بنابراین در درجه اول پس از خود جنابشان، این مجلس شورای اسلامی است که تحقیر شده.
حال باید پرسید: نمایندگان مجلس چگونه بر کرسی‌های پارلمان تکیه می‌زنند؟ پاسخ، مشخص است: با انتخابات مردمی. هرچند که در فقره‌ی آخرین انتخابات مجلس در سال ۱۳۹۸ و نحوه‌ی تایید صلاحیت‌ها و نهایتا راهیابی نمایندگان منتخب به انقلابی‌ترین مجلس در طول دوران انقلاب، حرف و حدیث‌ها بسیار است تا آنجا که صدای هم‌مسلکانشان هم درآمد. پس در اینجا می‌توان گفت: این انتخابات، چندان مردمی هم نبوده.
همچنین نحوه‌ی مدیریت و نظارت این وکلای منتخب بر دولت و امور کشور نیز جای بسی تأمل دارد. شگفتا که در این وانفسای تورم و گرانی، نمایندگان محترم بجای تفکر و خلق ایده‌هایی در راستای گشایش‌های اقتصادی و تبدیل آنها به طرح و نهایتا تصویب این طرح‌ها در قالب قانون، و الزام دولت به اجرای این قوانین به عنوان مجری قانون‌گذار، طرح‌هایی عجیب درمی‌اندازند از نوع خصوصیات و بایسته‌های نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری، فیلتر نمودن این شبکه و آن شبکه‌ی اجتماعی، و ... و البته عدم تصویب قانون نظارت بر خودشان!!!
ماجرای خودروی دنا و جنجالی که خود نمایندگان محترم بر سر این موضوع به راه انداختند، عدم تمکین این نمایندگان از قانون مصوبه‌ی خود مجلس (ممنوعیت تردد در مسیر تعیین‌شده‌ی ناوگان حمل‌ونقل عمومی) و آن رسوایی سیلی به سرباز بی‌نوا و متعاقباً تکذیب و طلبکاری نماینده‌ی موردنظر و جانبداری برخی نمایندگان محترم! از ایشان و سپس اجبار به غذرخواهی وی از سرباز چک‌خورده در پی فشار افکار عمومی، و .... را هم در نظر داشته باشید.
بنابراین تا اینجا دو مورد «نحوه‌ی راهیابی نمایندگان آخرین مجلس شورای» به واسطه‌ی درصد پایین شراکت مردم در انتخابات مجلس ۹۸ و همچنین «عملکرد» این مجلس تاکنون، برای عموم ملت ایران و داخلی‌ها کاملاً مشخص است و رفتار و گفتارشان از جناب رئیس مجلس گرفته تا نماینده‌ی کوچک‌ترین شهر در کشور، گویای آن است که تنها به مقاصد سیاسی خود می‌اندیشند و بس، و سفر اخیر جناب رئیس هم در همین راستا بوده است.
اما افکار عمومی، رسانه‌ها و دولت‌های آنسوی مرزها چندان به نحوه‌ی انتخابات و عملکرد مجلس منتخب نمی‌پردازند و با گذشت زمان، نهایتاً انتخاب این نمایندگان و تکیه‌ی آنها بر کرسی مجلس را پای اکثریت ملت ایران می‌نویسند. مانند اینکه افکار عمومی ایران، کاری به نحوه‌ی راهیابی نمایندگان مثلاً مالزی به مجلس ندارند و اگر مورد مشابهی برای رئیس مجلس مالزی پیش آید، ما ایرانی‌ها «مالزی» را تحقیرشده می‌دانیم و نه «رئیس مجلس مالزی» را. و این «مالزی» شامل مردم آن دیار هم خواهد شد.
بنابراین اینطور می‌توان نتیجه گرفت که تحقیر آقای قالیباف بعنوان رئیس مجلس شورای اسلامی ایران از سوی عالی‌ترین مقام روسیه، تحقیر مجلس و متعاقباً تحقیر مجلس، تحقیر ملت ایران در افکار عمومی و رسانه‌های جهان است.

کلید واژه ها: قالیباف پوتین مجلس شورای اسلامی روسیه مسکو کرملین


نظر شما :